Bugünkü tarifime başlamadan önce çok önemli bir teşekkür borcumu yerine getirmek istiyorum. Yapı Kredi Bankası' nda bir zamanlar birlikte çalıştığım ve hepsi benim gibi emekli olan arkadaşlarım ben İstanbul' da ilk yarışmaya girip çıktıktan sonra İzmir' de kendi aralarında program yapmışlar ve bana da bildirdiler: Ben döndüğümde, Çarşamba günü Alsancak' ta Fransız Kültür Merkezi' nin bahçesindeki restoranda öğlen yemeği yiyecekmişiz. Tereddütsüz kabul ettim tabii. Bir-ikisi 'mutlaka gel ama, senin için toplanıyoruz bak' demişti. Dün gittik, buluştuk. Sağolsunlar, bana hesap ödettirmedikleri gibi, bir de aşağıda göreceğiniz kolyeyi hediye ettiler bana, nazar değmesin diyeymiş:)) öyle de söylediler..Allah'ın emri, o artık boynumla mütemmim cüz olacak:) Vefa böyle bir şey işte. Halbuki sadece benim için toplanıldığını söylemeleri bile yeterliydi. Ama ilk yarışmada birinci olup geçen hafta Perşembe günkü toplantımıza katılamayacağımı anladığımda ekrandan onlara seslenmiştim 'bensiz toplanacaksınız, bol bol yiyin için, sohbet edin' diye. Çok duygulanmış hepsi ve o duygu sellerini bana bu şekilde akıttılar işte..Oysa - aptallık edip - kendilerine ekrandan özellikle selam söylediğim halde (istemişlerdi zira), bir telefon bile açıp sevincimi paylaşmayan 'vefalı' komşularım var benim. Onlardan sonra, hepsi bana öyle iyi geldiler ki anlatamam. Tıpkı sizlerin de bu platformdan seslenerek bana iyi geldiğiniz gibi. Hepsine buradan hepinizin huzurunda teşekkürü bir borç biliyorum, onları da tıpkı sizi sevdiğim gibi çok seviyorum. Sağolsunlar, orada olduklarını bilmek çok güzel ve güven verici..

Gelelim uzun bir aradan sonra ilk tarifimize..Geçen gün gelen yakın bir arkadaşıma tatlı ikramlık arayışındayken, beğenip ayırmış olduğum tariflerin arasında bu kekçikleri buldum. İçinde keçiboynuzu unu var ve benim ekmek malzemelerimin arasında hem lezzet hem renk versin diye her zaman bulunan bir şey bu. Hal böyle olunca; üstelik de göreceğiniz üzere tarif  'ben hafifim, ben zararsızım' diye avaz avaz bağırıyorken, yapmamak ayıp olurdu:) Sonuç mu? Pamuk gibi, pofuduk kekçikler tabii..Afiyet olsun..



Malzemeler:
**************
3 yumurta
Yarım su bardağı şeker
1 su bardağı sıvıyağ
1,5 su bardağı süt
1 yemek kaşığı kakao
3 yemek kaşığı keçiboynuzu unu (aktarlarda bulunuyor)
1,5 su bardağı un (kepekli kullanabilirsiniz)
1 paket kabartma tozu
1 paket vanilya
Yapılışı:
**********
Yumurtalar ve şekeri iyice çırpın. Sıvı malzemeler önce, toz malzemeler en son olmak üzere tüm malzemeyi ekleyip karıştırın. Muffin kalıplarına minik bir kepçeyle hamurdan koyun, ancak kalıpların yarısını geçirmemeye çalışın ki kabarma payı olsun. Önceden ısıtılmış 180 derece fırına verin, yaklaşık 35-40 dakika pişirin. Kürdan testinden geçirin ve çıkarın. Biraz bekleyip kalıpları boşaltın.

Not:
--------
Hamur, bildik kek kıvamından daha sulu oluyor ama kalıplardaki derinliği az olduğu için içi cıvık kalmıyor. Kekin çok kuruması bana göre zaten çok istenilen bir şey değildir. Böylesi daha yumuşak oluyor.