Ve bitti..Nihayet amacıma ulaştım şükürler olsun. 18 Mart Pazar günü, Ocak ayından bu yana vira girip çıktığım KELİME OYUNU yarışmasının büyük finaline katıldım ve talih bu ya, kazandım. Ama benim için esas önemlisi tur şampiyonu olmaktan ziyade, aldığım 9400 puanın bu yarışmanın rekoru olmasıydı. En son birkaç hafta önce katılan Darüşşafaka Lisesi mezunu bir hanım yarışmacı 9200 yapmış ve aklımı yerinden oynatmıştı. Yani bir mucize olması lazımdı o puana ulaşmak için. Zira geçen yıldan beri benim çizgi belliydi: 8300-7400-8600-8500.. Ve derken halen inanmakta güçlük çektiğim 9400 puan geldi. Nasıl oldu, ne ara oldu inanın hatırlamıyorum. Ben, oradaki riskleri tamamen tur şampiyonasına endeksli olarak almıştım ama sonuç beklediğimden fazla oldu ne mutlu ki.. Oğlum şahidimdir: İki hafta önce yarı finale geldiğimde "anne neden bu kadar önemsiyorsun ki bu yarışmayı?" demişti ve ben de cevaben "oğlum, ben bu yarışmanın hastasıyım ve eğer mümkünse bu yarışmanın efsane yarışmacıları arasına girmek istiyorum, böyle bir hedefim var, ne yapayım?" demiştim. Bunu son derece içten söylemiştim, laf olsun diye değil yani. Demek ki bir şey çok içten istendiğinde oluyormuş, kanıtlanmış oldu..Çok mutluyum gerçekten. İzleyemeyen arkadaşlarım için yarışmanın linkini post'umun en altında vereceğim..
Yarışma öncesi, fotoğraflarda gördüğünüz sevimli pisicik çıkageldi bir çalışanın omzunda. Benim nasıl bir kedi delisi olduğumu biliyorsunuz az çok. Eh, yanımda bulunan oğlum ve yeğenimin de benden kalır yanları yok maaşallah:) Yavrucak kucaktan kucağa dolaştı. Yarışmayı izleyenleriniz hatırlar, tanışma faslında İhsan Bey'in kucağındaydı.. Neyse, bu akşamki yarışmada öğrendim ki kendisini sahiplenen biri çıkmış nihayet.
Yarışmayı bitirip de bulutların üzerine çıkmışken, yeğenimle oğlum beni kolumdan ceketimden çekiştire çekiştire beni Beyoğlu'ndaki meşhur Saray Muhallebicisine götürdüler. Benim içkiyle aramın olmadığını bildiklerinden bar vs teklif bile etmediler. Karnım gayet açtı ve şiddetle çayyyy içmek istiyordum, zira en baba içkiden evladır benim için..Tabii telefonlar susmayınca da yukarıdaki görüntü çıktı ortaya. Aile efradı benimkini meşgul bulunca oğlumla yeğenimin telefonlarına saldırmışlar:) Hepsine büyük bir keyif ve mutlulukla laf yetiştirdim:)
Geçen bölümde saçımın içime sinmediğini söylemiştim, İzmir'e döner dönmez de kesimde revizyona gittim. Bu kez içime sindi. Zaten kuaför de makyöz de başkaydı o akşam ve ikisi de sanatlarını konuşturdular sağolsunlar. Kısacası içime sindirdiler..
Geleneksel olarak İhsan Bey'e bir çeşit ekmek yine yapılacaktı. İzmir'de tartılarak un kombini yapıldı, getirildi ve meşhur Derman Ekmeğimiz hediye edildi bu kez kendisine:) Umarım beğenmiştir, afiyet olsun..
Yanımdaki yarışmacı, sevgili Memetcan benim favorimdi. Diğer yanımdaki Duygu'dan da biraz korkuluydum ama izlediyseniz eğer, Memetcan'dan niye korktuğumu anlamışsınızdır. 22 yaşında zehir gibi bir delikanlı maaşallah (benim oğlumla yaşıt) ve sorunun tamamını görmeden basıp cevaplayan türdendi. Beni devirmesi işten bile değildi ama o acelesi, ah o acelesi onu mahvetti. Basıp "latif" dediği cevap "muzip" idi ve maalesef bulamadı. O da onun kaderi oldu ne yazık ki :((  Kısmet bu. Beş yarışmacıdan biri kazanacaktı nasılsa, o ben oldum. İzleyen, arayan, mesaj atan veya arayamayan ama aklı bende olan tüm arkadaşlarıma teşekkür ediyorum ve bu başarının çok daha katmerlilerini oğlum ve tüm çocuklarımız için diliyorum hayatları boyunca.

Yarışmanın linki de şöyledir:

http://tvarsivi.com/player.php?i=2012030588851

Hepinize iyi geceler..