Uçuyorum..Evet bildiğiniz uçuyorum..Tarifsiz bir sevinç yaşıyorum. Kendi başarımdan duyduğum memnuniyetten farklı ve fazla olarak; sevdiklerimin benim başarımdan duyduğu memnuniyeti gördüğüm için inanılmaz mutluyum. Etraflarındaki insanların başarılarından rahatsız olan bir yığın insanın yaşadığı bir dünyada, birinin başarısından bunca mutluluk duyabilen insanlarla çevrili bir hayat yaşadığım için kendim adına ancak mutluluk duyabilirim elbet. Hepiniz çok sağolun..Ama gerçekten çok sağolun..İyi ki varsınız..Başarılarınızla mutlu olan çok dostunuz vardır umarım, olsun inşallah..
Saat tam 18.00' de kanal binasına girdiğimde ilk olarak yarışmacı koordinatörü Devrim Bey' le tanıştım. Sunucu İhsan Bey ortalıkta görünmüyordu. 'Yok mu?' diye sorduğumda makyaj odasına girdiği söylendi. Tabii bizler de (hanım yarışmacılar yani) makyajsız gittik oraya, zira öyle istediler..İhsan Bey çıktıktan sonra sırayla makyaj odasına alındık ve o gördüğünüz makyajlar yapıldı. Çok ilginçtir ki; makyaj yapılırken öyle hafif hafif çaktırmadan sürdükleri tozları, eve gelince temizleyici tonikle ama 8 adet disk pamuk kullanarak zar zor çıkarabildim. Tabiri caizse vicdan azabı gibi yapışmıştı yüzüme:)) Bol bol sohbet ettiler bizimle..Ki tanıyabilsinler, yarışma esnasında sohbet ederken doğru noktalara temas edebilsinler..
Derken saat 19.40 gibi stüdyoya girdik, yerlerimize oturduk. Bu arada sohbet gırla gidiyor tabii..Bu fotoğrafları tarafımıza ulaştıran sevgili Özlem' e çok teşekkür ediyorum. Tüm stüdyo çalışanları çok sakin,  yerleri sabit  insanlardı. Bu benim için çok beklenmedik ve olumlu bir noktaydı. Çünkü açıkçası en büyük tereddüdüm etrafta böyle kontrolsüzce dolaşarak dikkatimi dağıtabilecek insanlar olması ihtimaliydi. Böylece bundan sıyırmış olduk:) Sıyırmamız, hatta asla bulaşmamamız gereken çok önemli bir nokta daha vardı ki o da SAKİNLİK idi..İşte en çok da buna şükrediyorum. Zira tüm arayan yakınlarımın en çok şaşırdığı şey buydu..Beni bilirler; Serap demek telaş demektir. Acelecilik demektir. Heyecan demektir. Nasıl oldu da böyle sakin kalabildim bilmiyorum ama iyi ki kaldım..Sonucu en az kelime bilgim kadar buna da borçluyum sanırım..Bir telaş, bir fırtına derken..Bitti..Hatta üstünden 24 saat bile geçti. Bir bakmışız Cumartesi' yi de geride bırakmışız..İnşallah, hayırlısıyla..

Arayan, mesaj atan, sevincimi paylaşan tüm arkadaşlarıma, yakınlarıma tekrar tekrar, sonsuz teşekkürler ediyorum. Hepinizi seviyorum..